Home > XL-files > WEBLOGS > Het verhaal van de gemiste kansen (Dutch)

 
2011-11-10,Het verhaal van de gemiste kansen (Dutch)
Het verhaal van de gemiste kansen

Gisteren, 10 november 2011, stond er een artikel in de regionale krant "De Gelderlander" waarin ook mijn naam genoemd werd. Het was niet zomaar een artikel tenminste als je dat mag concluderen aan de hand van de omvang van het artikel (over twee pagina's) alsmede de kop "PARKEERPLAN IN DUIGEN". Voor de aanleiding van het artikel moeten we een paar maanden terug in de tijd toen "De Gelderlander" die reageerde op berichten  van onze buurman, twee huizen verderop, Tom van Otterloo, bakker als ondernemer van beroep. Ergens halfweg tussen toen en nu heeft Tom een vergunning aangevraagd voor een blauwe zone voor twee van de drie parkeerplaatsen voor zijn winkel. Wij kwamen er bij toeval achter, en net op tijd, en hebben bezwaar aangetekend. Dat bezwaar is gegrond verklaard en naar aanleiding daarvan heeft "De Gelderlander" de draad weer opgepakt en dit artikel gemaakt. Ik denk dat het artikel in grote lijn het verhaal juist weergeeft zoals de situatie is en zoals die door Tom ervaren wordt toch vind ik het een slecht verhaal. Ik vind het een verhaal van de gemiste kansen.


De gemiste kansen

Een ambachtelijke bakker, in een klein dorp, een hardwerkende ondernemer die letterlijk en figuurlijk probeert een eerlijke boterham te verdienen grijpt naar het medium twitter om zijn zaak op de kaart te zetten en zo uiteraard om omzet te vergroten. Daar zit toch een verhaal in zou je denken? Een journalistieke uitdaging. Wat is dat voor een mens en in welke situatie zit hij. Hoe gaat hij ambachtelijk en 2.0 combineren. Wat vinden zijn klanten daarvan? Zijn er andere ondernemers in dat kleine dorp die dat ook doen? Wat is zijn inspiratie. Allemaal aspecten waar je een verhaal van kan maken maar nee niets van dat al. Kernpunt van de journalistiek insteek wordt hetgeen de boodschapper de wereld in stuurt "het is moeilijk om aan de Hoofdstraat in De Steeg voldoende brood te verkopen" en "dan ook nog het parkeren". De journalist luistert en schrijft, zet de punten en de komma's op de juiste plaats maar kijkt niet om zich heen en schrijft zeker geen vraagteken op. Een gemiste kans

De bakker zijn tweets hadden succes. Gratis publiciteit, "De Gelderlander" aan de deur. Een unieke kans op een leuk verhaal. Ambachtelijk brood, waarom? Bio groente afhaal punt, hoe werkt dat? Een zaak in De Steeg  Wat zijn de reacties op het twitteren? En OH een nieuwe website (ook hartstikke mooi overigens). Niets van dat al. Een gemiste kans.

Ook een zaak in Arnhem, zo zo. Waar is die zaak, pas op geknapt (hartstikke mooi overigens).En ja de Gelderlander verschijnt ook in Arnhem. Een gemiste kans.

Dan komt de zomer met aanvraag vergunning. Wij die via via moeten vernemen dat de vergunning is aangevraagd. Wij die bezwaar aantekenen, als enige want anderen hebben het niet gezien. Wij die achteraf als enige ook relevant bezwaar hadden kunnen maken omdat wij geen parkeerplaats op eigen grond hebben. Wij die achteraf door de bezwaarscommissie ook actief benaderd hadden moeten worden door de Gemeente omdat duidelijk was dat wij als enige belanghebbende zouden zijn in deze zaak. De Gemeente die ons belt n.a.v. ons bezwaar en wij die voorstellen "waarom niet bijvoorbeeld alleen de ochtenduren" of "alleen de zaterdag" of "waarom niet 3 parkeerplaatsen en 1 ontheffing voor 1 van onze 2 auto's dan heeft de bakker 3 ipv 3 plaatsen en wij hebben meer kans om 1 auto kwijt te kunnen dan in een 2 + 1 situatie" maar dat zou een precedent scheppen c.q. dat is niet handhaafbaar. Het is zo wie zo niet handhaafbaar want er is geen handhaver want als er een handhaver zou zijn dan zou die ook ingrijpen bij het parkeren voor onze inrit, op de stoep tegenover de bakker, op het fietspad, etc. Anyway genoeg daarover, terug naar het stuk en gemiste kansen.

In November komt dus het definitieve bericht, officieus wisten wij het al, dat de vergunningsaanvraag is afgewezen en dus wordt "De Gelderlander" weer actief. Prima, goed opgelet en goed dossier beheer. Ook goed dat ze ook ons bellen, jammer dat ze ons niet eerst hebben laten lezen, jammer dat ze ons nog niet de krant of het artikel gemaild hebben hoewel ik daar gisteren al om gebeld en gemaild heb. Jammer dat ze niet snappen dat het niet om twee personen gaat maar dat Tanja en ik getrouwd zijn en samen dus een bezwaarmakende partij zijn geweest. Jammer maar goed er staat geen onzin in het artikel.

"Parkeerplan bakker definitief van tafel" . Wat was dan het parkeerplan? Waarom hebben de ondernemers geen gezamenlijk plan gemaakt. Waarom wordt er niet gebruik gemaakt van de parkeerplaats van Athlone, die op 20 meter ligt, en de hele dag leeg is. Hoe doen Aline en Martine van Zeventer het dan die helemaal geen parkeerplaats voor de deur hebben? Hoe doet Nozili het? Hoe doet cafetaria "De Linde" het. Wat vinden die van het plan van de bakker? Weer publiciteit, weer niets positiefs. Een gemiste kans.

Hoe is het eigenlijk nu met de bakker en zijn twitteren? Een gemiste kans.

De Gelderlander heb ik een hele tijd geleden al opgezegd omdat er geen journalistiek in wordt bedreven. Geen passie. Schrijven gaat niet over punten en komma's maar over een verhaal. Hier lag een verhaal voor het oprapen.

Ondernemen is creativiteit niet negativiteit. Ik hoop dat Tom zijn creativiteit weer ergens vind, want er zijn nog kansen.

Caspar

gelderlander, de steeg, bakkerij, otterloo